WYKRĘCONA DUSZA | kwasna | e-blogi.pl
WYKRĘCONA DUSZA 2020-02-11

Wykręciła się dusza jak sprężyna,
Kamienie dziećmi głazów, nicość,
Posępna posągów na cokole mina,
Ni żadne życie, radość czy też litość.

Znów nostalgia w szarościach żyje,
Wicher wieje, wicher dmie, ziomki,
To kadrowa otworzyła buzię i szyje,
Teraz zakwitają puste tu poziomki.

Wykręciła się dusza niczym ścierka,
Boli zrzeszenie turbulencji w toku,
Mimo tego należy się bombonierka,
Teraz już tylko swoistość jej kroków.

Znów nostalgia w szarościach żyje,
To luty i jego żołnierze jak jedynki,
To znów samotny wilk głośno wyje,
Jest jak utracjusz, utrapienia minki.


Dodaj komentarz


e-blogi.pl
  e-blogi.pl  [Załóż blog!] rssSubskrybuj blogi
[Zamknij reklamy]