SAMOTNOŚĆ W LATO | kwasna | e-blogi.pl
SAMOTNOŚĆ W LATO 2017-06-28

Samotność, ubrana w suknię zielonych liści,
Idzie obok mnie, szepcze do ucha słowa,
Których wolałabym nie słyszeć. Myśl jedna:
Czy kiedykolwiek prawdziwa, odwzajemniona miłość się ziści?

Samotność, ubrana w kombinezon ze słońca,
Rozdaje pocałunki w środek serca -
Dręczy, męczy jak kat morderca
I nie widać jej końca.

Samotność, ubrana w spodnie koloru nieba,
Idzie obok mnie, choć wie, że nie trzeba,
By mnie odprowadzała do pracy i do szkoły -
Idzie ze mną, nie chce sama zostać, chowa się pod płaszcza poły.

Samotność, ubrana w bluzeczkę beztroski,
Żartuje sobie ze mnie, rozrzuca moje włoski
Na wietrze delikatnym jak Zefirek,
W sercu tańczy jak powietrza wirek.

Samotność, ubrana w plusk wody jeziora,
Płynie ze mną, nie chowa jęzora,
Drwi sobie ze mnie, potęguje swą obecność -
W lato daje mi smutek, pragnienie, przykrość, doczesność.

W końcu przegonię tę samotność
Ubraną w kolory wakacji,
Serce pragnie kochać, kochanym być
I zdoła sobie miłość wyśnić.


Dodaj komentarz


e-blogi.pl
  e-blogi.pl  [Załóż blog!] rssSubskrybuj blogi
[Zamknij reklamy]