POSĄGI ISTNIENIA SAMOTNEGO | kwasna | e-blogi.pl
POSĄGI ISTNIENIA SAMOTNEGO 2017-06-07

Posągi istnienia, zastyganie, korozja wżerowa.
Widzę rzędy czerwca, oddzielona z całości połowa
Stoi pod baldachimem przepisów wymyślnych.
Choć na chwilę ulgę przynoszą słowa.

Wiatry osamotnienia wieją okrutne przez korytarze
Ciemne, szare, dżdżyste. Serce ma bandaże,
Idzie przez salony i bulwary,
Upajają go zwiotczałe miłości opary.

Posągi istnienia, zastyganie, korozja szczelinowa.
Na boki kłania się ołowiu pełna głowa,
Błękity jak zakurzone półki w archiwum - wspomnienia
Rdzewieją powoli i równomiernie.

Słońce nieśmiałe chce żyć samodzielnie,
Więc świeci, choć w jego blasku ból pustek
Trzydziestu, rozbójników już czterdziestu,
Żaden się nie ostał, samotność trwa przy boku wiernie.


Dodaj komentarz


e-blogi.pl
  e-blogi.pl  [Załóż blog!] rssSubskrybuj blogi
[Zamknij reklamy]